Tekst sangha-avond 18 oktober 2017

Op een gegeven moment werd ik me ervan bewust dat vergankelijkheid, het hebben van geen zelf en onderlinge afhankelijkheid me heel blij maakte. Het gaf me ruimte, het gaf me vrijheid. Veel belemmeringen vielen van me af. Mediteren op vergankelijkheid, onderlinge afhankelijkheid en geen zelf is een van de mooiste oefeningen in het boeddhisme. Dat gaan we woensdagavond doen.

Hieronder staan er verschillende teksten over. Kijk maar welke bij jou past.


In feite kunnen de dingen alleen ontstaan, rijpen, in verval raken en ophouden te bestaan door vergankelijkheid, zelfloosheid en onderlinge afhankelijkheid.

 

Geboorte, verval en ophouden te bestaan zijn de noodzakelijke stappen van alle leven.

 

Door vergankelijkheid, zelfloosheid en onderlinge afhankelijkheid als problematisch voor te stellen, maken we het leven onnodig onaangenaam.

 

We moeten het tegenover gestelde doen: we moeten ze prijzen als heel belangrijke elementen van het leven.

 

Alleen wanneer we niet in staat zijn deze kenmerken te zien zoals ze zijn, raken we verstrikt in de knopen van gehechtheid en verdriet.

Uit: Leven in aandacht van Thich Nhat Hanh


Als je je bewust bent van de vergankelijkheid van de dingen zal dat je positief, liefdevol en wijs maken. Leve de Vergankelijkheid! Vergankelijkheid is een instrument dat ons kan helpen tot bevrijding te komen. 

De Boeddha zei je hebt geen zelf. Hij zei niet je bestaat niet.

 

Het zelf bestaat uitsluitend uit niet-zelf-elementen. Mens is een concept dat we moeten overstijgen. Het gaat erom werkelijk met de dingen die we zien en voelen in contact te zijn en niet met onze denkbeelden.

Het idee dat de mens belangrijker is dan de andere soorten is niet juist. Zie hoe de aarde -een niet-mens-element- je moeder is. Het onderscheid tussen levende en niet-levende wezens is maar schijn. Een echte bodhisattva kan zien dat levende wezens van niet-levende elementen gemaakt zijn.

 

Dit is omdat dat is. Dit is niet omdat dat niet is. Alles is voor zijn bestaan van al het andere afhankelijk. Ware leegte is vol van alles. De werkelijkheid overstijgt geboorte, dood, bestaan en vergaan.

Uit: 'In de geest van liefde' van Thich Nhat Hanh


Lijden wordt niet veroorzaakt door het leven, de vijf skandha's of de zelfloze en onderling afhankelijke aard van al wat is.

De oorzaak van het lijden is onze onwetendheid.

Omdat we niet in staat zijn in te zien dat de ware aard van het leven vergankelijkheid, zelfloosheid en onderlinge afhankelijkheid inhoudt, raken we gehecht aan dingen en geloven we dat ze blijvend zijn.

Uit: Leven in aandacht van Thich Nhat Hanh